Wodne Opowieści

Dodano: 30 maja 2010r.

Tagi: ,

Foto: JakubSmykowski.com

Znacie ten widok, kiedy nad ranem mgła wisi nisko nad ziemią? Otula ją wtedy jak kołderka z jasnego puchu. Dlaczego tak się dzieje? Nie wiecie? A więc posłuchajcie ..

Było to dawno, dawno temu, kiedy na świecie nie istniały jeszcze drapacze chmur i samoloty. Płynące po niebie chmury nie miały nic do roboty. Czasami coś w nich zagrzmiało, błysnęło, ale najczęściej było leniwie i cicho.  Nie wszystkim chmurom to odpowiadało. Kilka z nich postanowiło się zbuntować i poznać świat. Odłączyły się więc od reszty i pod osłona nocy opadły na ziemię.  Ileż ciekawych rzeczy się tu działo! Płynąca woda, szeleszczące liście, pędzące gdzieś stada zwierząt. Ciągły ruch i zmiany. Tego było potrzeba chmurom! Rozproszyły się więc tak, aby były jak najmniej widoczne i mogły wszystko obejrzeć.  Najprzyjemniej im było nad wodą. Mogły opadać tam w większym skupieniu i wysłuchiwać opowieści przenoszonych przez wodę z najdalszych zakątków ziemi. Potem same opowiadały o niebie i słońcu, oraz o tym jak wygląda ziemia z wysokości chmur.  Gdy zaczynało świtać, chmury unosiły się z powrotem do nieba i przekazywały te historie innym chmurom  Czasem były one tak ciekawe, że chmury tłoczyły się jedna przy drugiej, aby lepiej słyszeć.  A potem rozpraszały się i przekazywały je dalej. Niekiedy chmury tak bardzo zasłuchiwały się w wodne opowieści, że zapominały o tym, że pora wracać.

Właśnie dlatego czasami udaje nam się zobaczyć zwisającą nad jeziorem mgiełkę. To właśnie te spóźnialskie chmury, które nie zdążyły zniknąć przed pierwszymi promieniami słońca.  Ale potem znikają tak nagle, jakby rozpłynęły się  w powietrzu.  I zabierają ze sobą nowe wodne opowieści.

Autor:

Poinformujemy Cię o kolejnych treściach.

Poinformuj nas o ciekawym artykule! | +

Recenzje

Patronaty

IMG_20141023_123049

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres email (wymagane)

Temat

Treść wiadomości

Zamknij